sceenshot
Bitka na Košarama počela je na Veliki petak, 9. aprila 1999. godine, 17. dana NATO agresije na Srbiju odnosno SRJ, žestokim napadom sa teritorije Albanije. Pripadnici Vojske Jugoslavije uspjeli su herojskim otporom, odbranom svoje zemlje po svaku cijenu, da zaustave nesrazmjerno brojnijeg neprijatelja.
Herojski otpor Vojske Jugoslavije na Košarama onemogućio je prodor nesrazmjerno moćnijeg neprijatelja, čime je namjeravana kopnena ofanziva NATO na Srbiju odnosno SRJ, propala.
Stratezi agresije su zauzimanjem karaule Košare namjeravali su da probijanjem granice otvore prostor za prodor unutar Srbije u Metohiju i dublje na Kosovo, odnosno za kopnenu invaziju trupa NATO, ali su pripadnici VJ hrabrim otporom poslije 67 dana borbe uspeli da je sprijječe.
Nasuprot snagama Vojske Jugoslavije na prostoru Albanije nalazilo se gotovo 12.000 vojnika NATO, od čega 5.000 Amerikanaca, sa najmanje 30 tenkova i 26 borbenih helikoptera Apač.
Gdje se nalaze Košare
Košare su smještene na oko 200 metara od granične linije, na visini iznad 1.800 metara. Graničari VJ sa Košara pokrivali su potez od oko sedam kilometara državne granice.
Karaula Košare odabrana je kao mjesto proboja vjerovatno zbog konfiguracije terena. Prostor Košara nalazi se na nižoj nadmorskoj visini od pozicija na suprotnoj strani granične linije, što je agresorima donosilo izvesnu prednost, pored činjenice da je riječ teško pristupačnom pojasu Juničkih planina, istočnih obronaka Prokletija.
Početak napada
Napad je započeo artiljerijskim dejstvima u pravcu karaule Morina, u 3.00 časa, 9. aprila, sa prostora Albanije.
Sa jedne strane očekivalo se da pripadnici Vojske Jugoslavije razotkriju svoje položaje, sa druge, da se koncentrišu na Morinu, odnosno preusmjere od Košara.
Vatra je potom, u 4.30 usmjerena na Košare. Dok je Vojska Albanije tukla artljerijskim sredstvima, minobacačima, topovima, haubicama, precizna minobacačka dejstva vjerovatno su bila posljedica prisustva pripadnika Legije stranaca.
Masivni napad
Oko 6.00 časova teroristi započinju masivni napad na tri pravca, jedan prema samoj karauli Košare, a druga dva prema strateškim kotama, visovima Maja Glava i Rasa Košare.
Napadača je bilo oko 1.500 – pripadnici dvije brigade tzv. OVK, uz artiljerijska dejstva iz Albanije, dok je granicu na tom pojasu branilo nešto više od stotinak pripadnika Vojske Jugoslavije.
Paralelno, po srpskim položajima iz vazduha je tukao NATO, pri čemu je bilo i tepih bombardovanja i bacanja nedopuštenih kasetnih bombi.
Borbe bez prekida
Bez prekida, borbe su trajale tokom čitavog dana 9. aprila, nastupajuće noći i narednog dana. U popodnevnim satima prvog dana napada, 9. aprila, snage tzv. OVK ovladale su vrhom Rasa Košare, koji im je služio kao pozicija za artiljerijska dejstva prema VJ.
Sutradan, 10. aprila, oni zaposjedaju i kotu Maja Glava. Nije im uspjelo da ovladaju i vrhom Opljaz, gdje su ih pripadnici VJ uspješno odbili.
Negdje u popodnevnim satima 10. aprila graničari Vojske Jugoslavije, opkoljeni sa tri strane, odlučuju da napuste samu karaulu Košare, što se dogodilo nešto prije 19.00 časova.
Propagandna mašinerija Zapada odmah je ulazak pripadnika terorističke takozvane OVK u karaulu predstavila kao veliku pobjedu.
Pripadnici Vojske Jugoslavije utvrdili su se zatim na liniji odbrane koja je konfiguracijom bila pogodnija za odbranu. Uslijedila je i popuna svježim snagama, pripadnicima 53. graničnog bataljona tada se pridružuju snage 63. padobranske kao i dobrovoljci, a tehnička podrška je ojačana.
Kontranapad snaga Vojske Jugoslavije
Kontranapad snaga Vojske Jugoslavije s ciljem zaposjedanja i povratka kote Maja Glava, uslijedio je 14. aprila. Iako zauzimanje kote nije uspjelo, dejstva minobacačima i artiljerijskom oruđem sa te pozicije su potom prestala. Isto tako, početkom maja Vojska Jugoslavije je nastojala da povrati objekat same karaule, bez uspjeha.
Na Đurđevdan, 6. maja, pripadnici VJ vode teške borbe s ciljem preuzimanja, povrataka, kote Rasa Košare, što nije uspjelo. Inženjerija VJ je zatim 10. maja uspjela da dopremi dva tenka na liniju borbi, na opšte iznenađenje, imajući u vidu nedostupnost terena.
Nastupajuće noći NATO avijacija je zasula položaje VJ velikom količinom zabranjenih kasetnih bombi, što je imalo tragične posljedice.
Devet pripadnika Vojske Jugoslavije je ubijeno, a 40 je ranjeno, pojedini teško.
Sredinom mjeseca pripadnici Vojske Jugoslavije ovladali su vrhom Mrčaj, što je poboljšalo položaj branitelja i odredilo raspored snaga za potonji period.
Linije borbenih dejstava na potezu kod Košara nisu se potom bitno mijenjale do kraja ratnih dejstava 10. juna, uz borbe koje su sve vrijeme trajale, manjeg ili većeg intenziteta, sa linijama rastojanja i do pedesetak metara.
Pomjeranje težišta napada
Neočekivano žilav otpor Vojske Jugoslavije, uvjerio je, po svemu sudeći, agresore da je dalji prodor na potezu Košara nemoguć, pa je krajem maja težište napada terorističke takozvane OVK, odnosno NATO dejstava, izmješteno južnije, na granični pojas Paštrik, gdje je isto tako pokušan prodor dublje unutar Srbije, odnosno Metohije, a što su snage Vojske Jugoslavije takođe uspješno odbile herojskim žilavim otporom.
Stradali
800 pripadnika VJ učestvovalo u bici
108 pripadnika VJ poginulo
256 pripadnika VJ Ranjeno
Među poginulima: 50 vojnika, 13 rezervista, 24 dobrovoljca, 18 starješina
U borbama na Košarama učestvovalo je ukupno oko 800 pripadnika Vojske Jugoslavije, a tokom 67 dana borbi poginulo je 108 pripadnika Vojske Jugoslavije, među kojima 50 redovnih vojnika, 13 rezervista, 24 dobrovoljca, 18 starješina oficira i podoficira, kao i dvojica dobrovoljaca, iz Rusije odnosno Ukrajine. Ranjeno je 256 pripadnika VJ.
Među poginulim agresorima, odnosno snagama NATO bili su, osim stotina pripadnika terorističke takozvane OVK, i jedan Alžirac, vjerovatno islamistički fanatik, po jedan Francuz i Italijan.
