Velika subota je dan posvećen sjećanju na pogreb Isusa Hrista i njegov silazak u Ad.
U pravoslavnoj crkvi se vjeruje da je Isus bio u Adu samo tijelom, dok je duhom bio s Ocem i Duhom
Obilježava se u tišini i molitvi.
U kanonu Velike subote slavi se pobjeda Hristova nad smrću i prvi put se saznaje da je ova blagoslovena subota u kojoj Spasitelj leži mrtav, preblagoslovena subota. U njoj je Spasitelj usnio, uz Njegovo obećanje da će vaskrsnuti u treći dan.
Narod u hramovima odgovara molitvom na horsko pojanje anđela i sa upaljenim voštanicama iščekuje Vaskrsenje, praznik pobjede života nad smrću koji je osnova hrišćanske vjere.
Ovaj obred se poštuje u svim pravoslavnim hramovima, a u Jerusalimu se sva događanja vezuju za Crkvu Groba Hristovog, gdje vernici svake godine na Veliku subotu prisustvuju čudotvornoj pojavi Blagodatnog ognja. Sutra je i poslednji dan Uskršnjeg posta.
Običaji na Veliku subotu
Velika subota je dan uoči Uskrsa u kome se završavaju poslovi neophodni za doček velikog praznika. Priprema se hrana, ukrašava dom, a u nekim delovima Srbije se i farbaju jaja.
Na veliku subotu se obustavljaju poslovi u polju, a žene se uzdržavaju od ručnog rada. Vjeruje se i da bi na Veliku subotu trebalo da se učini neko dobro ili milosrdno delo da bi “nekome krenulo”. Iz tog razloga je u nekim krajevima zovi i “zavalita subota”.
